Journal of Research in Urology

fa بررسی شیوع فرسودگی شغلی و علل آن در کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، در سال ۱۴۰۰ Investigation of the Prevalence of Burnout and Its Causes among Medical Interns of Iran University of Medical Sciences in Tehran, Iran in 2021 اورولوژی ترمیمی Reconstructive urology پژوهشي Research <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">سابقه و هدف: فرسودگی شغلی مشکل شایعی در پزشکان و کارورزان پزشکی است که به‌دلیل تأثیر منفی‌اش بر مراقبت از بیمار و ارتکاب خطاهای پزشکی به آن توجه می‌شود. هدف این مطالعه بررسی شیوع فرسودگی شغلی در بین کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1400 است. مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی و توصیفی‌تحلیلی، اطلاعات دموگرافیک کارورزان دانشگاه علوم پزشکی ایران از قبیل سن، جنسیت و وضعیت تأهل گردآوری شد. سپس، نام بیمارستان، میزان ساعت کار هفتگی و تعداد ماه گذشته از ابتدای کارورزی پرسیده شد. سابقه‌ی مصرف سیگار و مخدرها و مدت‌زمان مصرف یا سابقه‌ی قبلی مصرف بررسی شد. همچنین، پرسش‌نامه‌ی MBI-HSS به‌منظور بررسی فرسودگی شغلی به شرکت‌کنندگان ارائه شد. سرانجام، داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی ۲۴ تحلیل شدند. یافته‌ها: از مجموع 262 کارورز (138 زن و 124 مرد)، 55 درصد فرسودگی عاطفی، 24.8 درصد علائم بی‌تفاوتی بین‌فردی (depersonalization) و 61.1 درصد نیز فقدان موفقیت شخصی را گزارش کردند. میانگین امتیاز فرسودگی شغلی برابر با 17.04± 62.96 بود و 241 نفر (92 درصد) به‌طور کلی فرسودگی شغلی داشتند. زنان بیشتر از مردان فرسودگی شغلی داشتند؛ اما بین فرسودگی شغلی و جنسیت ارتباط معناداری برقرار نبود (0.05>valueP-). همچنین، فرسودگی شغلی شدید در مجردها بیشتر بود؛ اما فرسودگی شغلی با وضعیت تأهل هم ارتباطی نداشت (0.05P-value>). بین مصرف سیگار یا موادمخدر و فرسودگی شغلی ارتباط معناداری مشاهده نشد (0.05>P-value)؛ اما این ارتباط با مصرف الکل معنادار بود (0.01= P-value). همچنین، سن و تعداد ماه سپری‌شده از دوره‌ی کارورزی با نمره‌ی فرسودگی شغلی ارتباط نداشت (0.05P-value>)؛ اما بین میزان ساعات کار در هفته و نمره‌ی فرسودگی شغلی ارتباط معنادار و مستقیمی مشاهده شد (0.15=Person Correlation و 0.01= P-value). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که فرسودگی شغلی مشکلی شایع در بین کارورزان است. عوامل خطری مانند تجّرد، ساعت کار بالا در هفته، مصرف الکل و تاحدی سیگار باعث تشدید این مشکل می‌شود. به این‌ ترتیب، لازم است توجه بیشتری به شرایط و عوامل مؤثر بر زندگی کارورزان و فعالیت شغلی آن‌ها شود.</div> <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">Background and Objective: Occupational burnout is a common problem among medical interns, which is of concern due to its negative impact on patient care and commitment of medical errors. Therefore, this study aimed to investigate the prevalence of burnout among medical interns at Iran University of Medical Sciences in Tehran, Iran in 2021. Materials and Methods: This descriptive-analytical cross-sectional study was performed on all interns of Iran University of Medical Sciences in 2021. Demographic information of participants, such as age, gender, and marital status was asked and recorded. Afterward, the name of the hospital, the number of working hours per week, and the number of months since the beginning of the internship were asked. Next, the consumption of cigarettes and narcotics and the duration of consumption or the previous history of consumption were checked. Subsequently, a questionnaire was presented regarding the factors affecting occupational burnout. This scale had 22 items and measured three areas of burnout (emotional burnout, depersonalization, and lack of personal success). Results: In this study, 262 interns were examined, and emotional burnout, depersonalization, and lack of personal success were observed in 144 (55%), 65 (24.8%), and 160 (61.1%) participants, respectively. The mean burnout score was 62.96 ± 17.04, and 241 people (92%) experienced occupational burnout in general. Female participants experienced more occupational burnout than males, but there was no significant relationship between occupational burnout and gender (P>0.05). Moreover, severe burnout was more frequent in single participants, but burnout was not related to marital status (P>0.05). Besides, occupational burnout had no significant relationship with smoking and drug use (P>0.05); however, its relationship was significant with alcohol use (P=0.01). In addition, age and the number of months spent in the internship period were not related to the burnout score (P>0.05); nevertheless, a significant and direct relationship was observed between the number of working hours per week and the burnout score (P=0.01, Pearson Correlation=0.15).    Conclusion: Results of this study showed that burnout is a very common problem among interns. Moreover, risk factors, such as being single, working long hours per week, drinking alcohol, and to some extent smoking make it worse. In addition, it was found that job burnout led to the neglect of personal life and success in it. Accordingly, with more monitoring of the conditions and factors affecting the life of each intern, their job activity should be adjusted, and if problems arise, measures should be taken to solve them.</div> فرسودگی شغلی, پرسش‌نامه‌ی مزلاچ, دانشجویان پزشکی, شیوع, استرسورهای شغلی Burnout, Maslach questionnaire, Medical interns, Prevalence, Work-related stressors 38 44 http://urology.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3359-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Mirza Asgari زهرا میرزا عسگری yalda.barani@yahoo.com 10031947532846003745 10031947532846003745 Yes Department of Neurology, Firouzgar Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مغز و اعصاب، بیمارستان فیروزگر، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Fatemeh Malek Mohammadi Faradnabe فاطمه ملک محمدی فرادنبه fatemea97@gmail.com 10031947532846003746 0009-0009-9455-2802 No Firouzgar Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran بیمارستان فیروزگر، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Robab Maghsoudi رباب مقصودی rmaghsudy@yahoo.com 10031947532846003747 10031947532846003747 No Department of Urology, Firouzgar Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه ارولوژی، بیمارستان فیروزگر، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Behnam Shakiba بهنام شکیبا shakiba.b@iums.ac.ir 10031947532846003748 10031947532846003748 No Department of Urology, Firouzgar Hospital, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه ارولوژی، بیمارستان فیروزگر، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Narges Mirza Asgari نرگس میرزا عسگری mirzaasgari@gmail.com 10031947532846003749 10031947532846003749 No Department of Psychology, Payamnoor University, Tehran, Iran دپارتمان گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور تهران، ایران