Journal of Research in Urology

fa بررسی موارد بیماران با استنت حالب فراموش‌شده و مدیریت آن‌ها Investigation of Patients with Forgotten Double J Ureteral Stent and Their Management: A Case Series اندویورولوژی Endourology مروری Review Article <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">سابقه و هدف: اغلب استنت‌های حالب فراموش‌شده، به‌ویژه مواردی که بیشتر از یک سال از تعبیه‌ی آن‌ها گذشته است، به اقدامات تکمیلی مانند ESWL، یورتروسکوپی و PCNL یا مجموعه‌ای از این موارد نیاز دارند. با توجه به اهمیت وجود استنت دبل جی در کلیه و با توجه به انکراسته‌شدن و عوارضی که استنت فراموش‌شده برای کلیه دارد و از این طریق باعث تحمیل هزینه‌ی زیاد بر بیمار و سیستم درمانی می‌شود، در این مطالعه قصد داریم مدیریت استنت حالب دبل جی فراموش‌شده را بررسی کنیم. مواد و روش‌‌ها: تمامی بیمارانی که از فروردین 1399 تا فروردین 1401، با تأخیر بیشتر از 3 ماه در خارج‌کردن استنت حالب دبل جی به بیمارستان‌های شهید هاشمی‌نژاد و فیروزگر شهر تهران مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات بیماران از جمله داده‌های دموگرافیک، دلیل تعبیه‌ی استنت دبل جی، وجود هیدرونفروز و عفونت ادراری، نوع شکایت، نحوه‌ی آگاهی‌بخشی به بیماران، میزان سواد بیمار و تکنیک خروج دبل جی از پرونده‌ی بیماران استخراج و وارد چک‌لیست شدند. تمام بیماران بر اساس معیار FECal درجه‌بندی شدند. یافته‌ها: در مجموع، ۷۰ بیمار و ۸۹ پروسیجر جراحی بررسی شدند. میانگین سنی بیماران 46.36 ± 16.72 سال بود که از این میان، 84.3 درصد مرد بودند. میانگین مدت‌زمان باقی‌ماندن استنت دبل جی 13.17 ماه بود. شکایات شایع بیماران سوزش ادرار (52.9 درصد) و تکرر ادرار (48.6 درصد) بود. 77.9 درصد از بیماران هیدرونفروزیس و 25.7 درصد از آن‌ها عفونت ادراری داشتند. آگاهی‌رسانی درباره‌ی خارج‌کردن به‌موقع استنت حالب در 65.2 درصد از بیماران انجام شده بود. پروسیجرهای پُراستفاده‌تر یورتروسکوپی (53.9 درصد)، TUL (32.6 درصد) و PCNL (13.5 درصد) بودند. اکثر بیماران (55.1 درصد) در معیار FECal، درجه‌ی ۱ و 22.5 درصد از بیماران درجه‌ی ۲ شناخته شدند. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه‌ی ما نشان داد که درمان اندورولوژیک استنت‌های حالب فراموش‌شده در یک جلسه امکان‌پذیر و ایمن بود؛ اما گاهی به درمان‌های بیشتر مانند ESWL و PCNL نیاز بود؛ ولی نهایتاً با روش اندورولوژیک، این بیماران مدیریت شدند.</div> <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">Background and Objective: Most forgotten ureteral stents (FUS), especially those more than one year old, require additional procedures, such as extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL), ureteroscopy, and percutaneous nephrolithotomy (PCNL) or a combination of the above. Due to the importance of incrustation and complications of FUS on the kidney, which imposes a high financial burden on patients and the medical system, this study aimed to investigate the management of forgotten double-J ureteral stents. Materials and Methods: All patients who referred to Shahid Hashminejad and Firouzgar hospitals in Tehran, Iran from April 2020 to April 2022 due to a delay in removal of double-J ureteral stent for more than 3 months were included in the study. Patient information, including demographic and clinical data, was extracted from their files and entered into the checklist. Encrustation was graded based on the forgotten, encrusted, calcified (FECal) criteria. Written consent was obtained from all the patients. Results: In total, 70 patients and 89 procedures were examined. The mean age of the patients was 46.36±16.72 years, 84.3% of whom were male. The mean indwelling time of FUS was 13.17 months. The most common presenting complaints included dysuria (52.9%) and frequency (48.6%). It is noteworthy that 77.9% of patients had hydronephrosis and 25.7% had UTI. Moreover, 65.2% of patients were informed about the timely removal of ureteral stent. The most used procedures for FUS removal were ureteroscopy (53.9%), transurethral lithotripsy (32.6%), and PCNL (13.5%). The majority of incrustations (55.1%) were classified as grade 1 and 22.5% as grade 2. Conclusion: The results of this study showed that the endourologic treatment of forgotten ureteral stents in one session was feasible and safe. However, additional treatments, such as ESWL and PCNL, were sometimes needed, although finally these patients were managed endourologically. <div style="margin-left: 40px;"></div></div> استنت حالب فراموش‌شده, انکراستاسیون, درمان اندورولوژیک, طبقه‌بندی FECal Encrustation, Endourologic Treatment, FECal Classification, Forgotten Ureteral Stent 92 99 http://urology.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3283-1&slc_lang=fa&sid=1 Majid Azari مجید آذری dr.majid.azarii@gmail.com 10031947532846003202 0009-0002-7501-7264 Yes Hasheminejad Kidney Center, Hasheminejad Hospital, School of Medicine, Iran University of Medical sciences, Tehran, Iran مرکز بیماری های کلیه بیمارستان هاشمی نژاد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Behnam Shakiba بهنام شکیبا Behkiba@gmail.com 10031947532846003203 10031947532846003203 No Hasheminejad Kidney Center, Hasheminejad Hospital, School of Medicine, Iran University of Medical sciences, Tehran, Iran مرکز بیماری های کلیه بیمارستان هاشمی نژاد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Robab Maghsoudy رباب مقصودی rmaghsudy@yahoo.com 10031947532846003204 10031947532846003204 No Firouzgar Hospital, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran بیمارستان فیروزگر، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Kaveh Mehr Avaran کاوه مهر آوران mehravarankaveh@yahoo.com 10031947532846003205 10031947532846003205 No Hasheminejad Kidney Center, Hasheminejad Hospital, School of Medicine, Iran University of Medical sciences, Tehran, Iran مرکز بیماری های کلیه بیمارستان هاشمی نژاد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mohammad Yaghoubi محمد یعقوبی drmohammadyaghoobi@gmail.com 10031947532846003206 10031947532846003206 No Hasheminejad Kidney Center, Hasheminejad Hospital, School of Medicine, Iran University of Medical sciences, Tehran, Iran مرکز بیماری های کلیه بیمارستان هاشمی نژاد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران