Journal of Research in Urology

fa بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی بر بیان ژن P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات The Effect of Resistance Training on P53 Gene Expression in Prostate Cancer Patients سرطان اورولوژیک Urologic oncology پژوهشي Research <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">سابقه و هدف: سرطان پروستات از شایع‌ترین سرطان‌ها در مردان است که سالانه موارد بسیاری از آن منجر به مرگ می‌شود. پروتئین سرکوبگر P53 ازجمله شاخص‌هایی است که شواهد موجود نشان می‌دهد سطوح بالای آن در سرم افراد مبتلا به سرطان، با کاهش سرعت رشد سلول‌های سرطانی در ارتباط است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فعالیت ورزشی سطوح P53 را تغییر می‌دهد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات مقاومتی بر بیان ژن P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات طراحی و اجرا شد. مواد و روش‌‌ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی بود که جامعه آماری آن، مردان50 تا 65 سال مبتلا به سرطان پروستات بودند. به روش نمونه‌گیری در دسترس، 40 نفر انتخاب و به‌طور تصادفی، به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول، از فعالیت مقاومتی استفاده شد و گروه دوم به‌عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. پروتکل تمرینی شامل یک دوره تمرین مقاومتی بود. داده‌های به‌دست‌آمده با نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 20 در سطح معناداری 0.05P≤ تحلیل شد. یافته‌ها: بر اساس یافته‌های پژوهش، قبل از شروع مداخله، سطوح سرمی P53 از نظر آماری اختلاف معناداری بین دو گروه نداشت (0.05≥P)، ولی بعد از 8 هفته مداخله، اختلاف معناداری بین مقادیر این متغیر با قبل از مداخله در گروه تمرینات مقاومتی مشاهده شد (0.000=P)، اما تفاوت بین گروه کنترل بعد از 8 هفته معنادار نبود (0.05≥P). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، می‌توان گفت که تمرینات مقاومتی باعث افزایش معنادار سطوح سرمی پروتئین سرکوبگر P53 در بیماران مبتلا به سرطان پروستات و درنتیجه، کنترل و کمک به درمان این سرطان می‌شود.  </div> <div class="rounded" style="background: rgb(255, 218, 224); border: 1px solid rgb(250, 115, 115); padding: 5px 10px; text-align: justify;">Background and Objective: Prostate cancer is one of the most common cancers in men, which causes many deaths every year. P53 suppressor protein is one of the indicators the high level of which in the serum of cancer people is related to a decrease in the growth rate of cancer cells that prevents the development of cancer. There is evidence that exercise can alter p53 levels. This study aimed to investigate the effect of 8 weeks of resistance training on P53 gene expression in prostate cancer patients. Materials and Methods: The statistical population of this randomized clinical trial included men aged 50 to 65 years with prostate cancer. In total, 40 people were selected by convenience sampling and randomly divided into two groups. The first group was subjected to resistance training, and the second group was regarded as a control. The training protocol included a period of resistance training. The obtained data were analyzed in SPSS software (version 20) at a significance level of P≤0.05. Results: Based on the findings, before the intervention, the serum level of P53 was not statistically and significantly different between the two groups (P≤0.05). However, after 8 weeks of intervention, there was a significant difference before and after the intervention in the resistance training group in terms of the value of this variable (P=0.000); however, it showed no significant difference in the control group after 8 weeks (P≤0.05). Conclusion: According to the findings, resistance training increases the serum level of P53 suppressor protein in patients with prostate cancer, and as a result, control and help in the treatment of this cancer.</div>   P53, سرطان پروستات, فعالیت بدنی مقاومتی P53, Prostate cancer, Resistance Physical activity 1 7 http://urology.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2428-1&slc_lang=fa&sid=1 Homa Naderifar هما نادری فر hnaderifar121@gmail.com 10031947532846002997 10031947532846002997 No Center of Excellence for Occupational Health, Occupational Health and Safety Research Center, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran قطب علمی آموزشی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Saeed Shamlou Kazemi سعید شاملو کاظمی saeidshamlou9092@gmail.com 10031947532846002998 10031947532846002998 Yes Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Bu-Ali Sina University of Hamedan, Hamedan, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Naser Haji Nezhad ناصر حاجی نژاد aeidshamlou902@gmail.com 10031947532846002999 10031947532846002999 No Department of Sports Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Danesh Alborz, Univesity of Qazvin, Qazvin, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه دانش البرز، قزوین، ایران Fereshte Mehri فرشته مهری freshteh_mehri@yahoo.com 10031947532846003000 10031947532846003000 No Nutrition Health Research Center, Occupational Health and Safety Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran مرکز تحقیقات سلامت تغذیه، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران